21 Σεπτεμβρίου, 2016

21-Ξεχωριστό ήταν εκείνο το ξύπνημα της 21ης Σεπτεμβρίου του 1956. Ο ήλιος ήταν πιο φωτεινός από κάθε άλλο πρωινό. Άλλοι τρεις νέοι είχαν γίνει λαμπάδες στο βωμό της απελευθέρωσης της πατρίδας μας από τον Άγγλο κατακτητή. Ο 24χρονος Στέλιος Μαυρομμάτης, ο 22χρονος Μιχαήλ Κουτσόφτας και 22χρονος, πατέρας τριών παιδιών Ανδρέας Παναγίδης, έγραψαν με χρυσά γράμματα τα ονόματα τους στο πάνθεο των ηρωομαρτύρων αυτού του νησιού, προσφέροντας τη ζωή τους, για τον ανεκπλήρωτο πόθο του Ελληνισμού του νησιού. Την ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την Ελλάδα.

Όπως όλοι οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ και ιδιαίτερα όσοι γνώρισαν τον θάνατο μέσω της αγχόνης, έτσι και οι τρεις αυτοί ήρωες, αντιμετώπισαν τον θάνατο τους με ψυχραιμία, ανδρεία και περηφάνια. Ψυχραιμία που πήγαζε από την τεράστια πίστη που είχαν και οι τρεις στον Θεό. Ανδρεία για τα ιδανικά και τον σκοπό της ΕΟΚΑ που υπηρετούσαν και περηφάνια για τα ονόματα, που θα άφηναν πίσω για τις οικογένειες τους.

Χαρακτηριστικό της ψυχραιμίας που επέδειξαν, το αναλυτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» που παρακολούθησε από κοντά τις τελευταίες ώρες των μελλοθανάτων. Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι αγωνιστές είπαν «ότι αντιμετωπίζουν με μεγάλην αταραξίαν την επικειμένην εκτέλεσίν των. Στο κάτω-κάτω, προσέθεσαν, κάθε άνθρωπος οφείλει την ψυχήν του εις τον Θεόν. Ο Παναγίδης ανεφέρθη με συγκίνησιν διά την σύζυγόν του και τα τέκνα του. Συναισθάνομαι πλήρως, είπεν, ότι είμαι οικογενειάρχης με σύζυγον και τρία ανήλικα παιδιά, τα οποία εγκαταλείπω τελείως απροστάτευτα και άνευ περιουσίας. Αλλά βαδίζω προς τον θάνατον βέβαιος ότι τόσον οι συγγενείς όσον και οι φίλοι μου και εν γένει οι συμπατριώται μου θα τα φροντίσουν….» (Βλ. «Ο Φιλελεύθερος», 20.9.1956).

Συγγενείς των μελλοθανάτων, μιλώντας στον «Φ» είπαν ότι «εύρον τους νέους εντελώς ψυχραίμους, ετοίμους να αντιμετωπίσουν τον θάνατο. Τον Μιχαήλ Κουτσόφταν εύρον οι οικείοι του ψάλλοντα θρησκευτικούς ύμνους και το ‘Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει’. Μόλις αντίκρισε την σύζυγόν του Ευγενίαν, της είπε: Θέλω να σταθής ανταξία μου, δεν θέλω κλάματα και λύπες. Προς την μητέραν του Ελένην Κυριάκου Κουτσόφταν είπεν ότι ήλθε η ώρα διά να δείξη ότι είναι πραγματική Ελληνίς μητέρα. Πρέπει να ξέρετε ότι όταν θα βαδίζω εις την αγχόνην την νύχταν της Πέμπτης θα ψάλλω τον εθνικόν μας ύμνον. Εν συνεχεία συνέστησεν εις τους αδελφούς και αδελφάς του, Πέτρον, Κώσταν, Παρασκευούν και Ολυμπιάδα να παρηγορήσουν την μητέρα των. Αδέλφια μου, είπε, θα πάω να εύρω τον μακαρίτην πατέρα μας» (Βλ. «Ο Φιλελεύθερος», 20.9.1956).

Ομιλών εκ μέρους όλων ο Στέλιος Μαυρομάτης είπε τα εξής: «Αισθανόμεθα απόλυτον γαλήνην, διότι είμεθα πεπεισμένοι ότι ο Θεός μας έχει ήδη συγχωρήσει και μας συμπαρίσταται. Ενθυμούμεθα τα λεχθέντα υπό του Θεανθρώπου ότι απήλλαξε τον άνθρωπον από τον φόβον του θανάτου και ότι δεν πρέπει να φοβήται κανείς οιανδήποτε περίστασιν, εάν χάνεται με το σώμα του, αφήνει όμως την ψυχήν του ενέπαφον’. Ο Μαυρομάτης είπε τα εξής: ‘Είμαι ευχαριστημένος διότι μου εδόθη η ευκαιρία να γνωρίζω την ημέραν του θανάτου μου και να ετοιμαστώ πλήρως διά να την αντιμετωπίσω. Η μόνη μου μελαγχο λική σκέψις είναι το μέλλον της οικογενείας μου και ιδιαιτέρως των δύο ανυπάνδρων αδελφών μου, πολύ περισσότερον μάλιστα που ο πατήρ μου είναι ήδη ηλικιωμένος. Λυπούμαι όταν σκέπτωμαι ότι ούτος είναι υποχρεωμένος να εργάζεται σκληρά εις τα γηρατεία του’» (Βλ. «Ο Φιλελεύθερος», 20.9.1956).

Οι τρεις νέοι οδηγήθηκαν στην αγχόνη στις 00:45. Εκατοντάδες φυλακισμένοι έψελναν μαζί τους τον Εθνικό μας Ύμνο. Έφτασαν μπροστά στο ικρίωμα της Αγχόνης. Έψελναν ξανά και ξανά τον Εθνικό Ύμνο, μέχρι που ο γδούπος της καταπακτής πάγωσε για λίγο τις φυλακές. Αλλά αμέσως μέσα σε κλίμα συγκίνησης οι κρατούμενοι φώναζαν »ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ».

Ανδρέας Παναγίδης

Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 14 Νοεμβρίου 1934.

Γιός της οικογένειας Γρηγόρη Παναγή και Δέσποινα Χατζηκυριάκου Παναγή, μαζί με τρία αδέρφια. Την Μαρία, την Άννα και τον Κυριάκο. Ήταν παντρεμένος με την Γιαννούλα Ανδρέα Παναγίδη, ενώ είχε και τρία παιδιά. Τους Αριστείδη, Δέσπω και Αυγή.

Ο Ανδρέας Παναγίδης τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παλαιομετόχου και εργαζόταν στην κουζίνα του αγγλικού στρατού στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Με την έναρξη του αγώνα προσφέρθηκε να υπηρετήσει στις τάξεις της ΕΟΚΑ, μαζί με το φίλο του ήρωα Μιχαήλ Κουτσόφτα. Η σταθερή και αμετακίνητη επιμονή τους έπεισε τον ιερέα Παλαιομετόχου Παπαλευτέρη να τους ορκίσει.

Η πρώτη δράση του Παναγίδη ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας. Σε έρευνα που έκαμε Άγγλος στρατιώτης στην τσάντα του, στον τόπο της εργασίας του, αμέσως μετά την εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου, βρήκε μια ελληνική σημαία και ζήτησε από τον Ανδρέα να του σκουπίσει με αυτή τα παπούτσια του. Τόση ήταν η προσβολή που ένιωσε ο Ανδρέας, ώστε ήλθε στα χέρια μαζί του κτυπώντας τον άγρια. Όταν πήγε στο σπίτι, έστειλε τη γυναίκα του και του έφερε τα περίστροφά του που της είχε δώσει να του κρύψει. Την επομένη, όταν πήγε στη δουλειά του στο αεροδρόμιο, μαζί με το Μιχαήλ Κουτσόφτα και έναν άλλο αγωνιστή, επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Άγγλο σμηναγό Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στο γραφείο του. Συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Απαγχονίστηκαν και οι δυο με το Στέλιο Μαυρομμάτη.

Συγκλονιστικός ήταν ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε το θάνατο τόσο ο ίδιος όσο και οι δικοί του, που τον αποχαιρέτησαν με το τραγούδι στα χείλη και με τα χέρια ψηλά σε μια θερμή εξ αποστάσεως χειραψία. «Τι τιμή στο παλικάρι…» βροντοφώναξε ο πατέρας του. Τα πατριωτικά τραγούδια των τριών μελλοθανάτων και των άλλων φυλακισμένων δόνησαν τις φυλακές.

Ανεκτίμητης αξίας κληρονομιά, άφησε στα παιδιά του «ένα τιμημένο όνομα», όπως ο ίδιος τους έγραψε λίγα λεπτά μετά την ειδοποίηση, ότι χαράματα της Παρασκευής, 21 Σεπτεμβρίου 1956, θα οδηγείτο στην αγχόνη.

Μιχαήλ Κουτσόφτας

Γεννήθηκε στο Παλαιομέτοχο, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 12 Νοεμβρίου 1934.

Γιός της πολύτεκνης οικογένειας του Κυριάκου και της Ελένης Κουτσόφτα, ενώ είχε ακόμη 5 αδέρφια. Τους Κώστα, Ολυμπιάδα, Πέτρο, Άννα και Παρασκευή. Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Κουτσόφτα

Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο Παλαιομετόχου και εργαζόταν σε νηματουργείο ως βαφέας. Με την έναρξη του αγώνα προσφέρθηκε να υπηρετήσει στις τάξεις της ΕΟΚΑ. Λόγω όμως της αριστερής ιδεολογίας του, αλλά και του ότι ήταν ορφανός από πατέρα και είχε τη μικρή του αδελφή ανύπανδρη, υπήρχαν επιφυλάξεις. Τελικά η σταθερή και αμετακίνητη επιμονή του έπεισε τον ιερέα Παλαιομετόχου Παπά Λευτέρη να τον ορκίσει.

Η πρώτη του δράση ήταν η ύψωση της ελληνικής σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων στο κέντρο του χωριού του, την οποία κατέβαζαν οι Άγγλοι. Ένα βράδυ έκοψε, με το φίλο του Ανδρέα Παναγίδη, τα κλαδιά των ευκαλύπτων, για να μη μπορούν οι στρατιώτες να κατεβάσουν τη σημαία. Εκείνοι έκοψαν τα θεόρατα δέντρα από τη ρίζα.

Ο απαγχονισμός του Καραολή και του Δημητρίου αναστάτωσαν τον Κουτσόφτα τόσο πολύ που εγκατέλειψε τη δουλειά του και για μερικές μέρες κατόπτευε το αεροδρόμιο Λευκωσίας, όπου στάθμευαν Άγγλοι στρατιώτες, αναζητώντας τόπο και τρόπο να ανταποδώσει το πλήγμα. Σε συμβουλές της μάνας του να προσέχει, απάντησε :

«Για την ελευθερία της Κύπρου μας όλοι ανοίξαμε τα στήθη, μητέρα.»

Στις 16 Μαΐου, έξι μέρες μετά την εκτέλεση του Καραολή και του Δημητρίου, αφού πέρασε από τον Παπά Λευτέρη και του ζήτησε να σταθεί προστάτης της αδελφής του, αν τυχόν συλληφθεί, έφυγε με τους φίλους του Ανδρέα Παναγίδη και Παρασκευά Χοιροπούλη, για το χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας, όπου επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Άγγλο σμηναγό Πάτρικ Τζων Χέιλ μέσα στο γραφείο του. Καταδιώχθηκαν και συνελήφθησαν από αγγλικά στρατεύματα. Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας και ο Ανδρέας Παναγίδης εκτελέστηκαν μαζί με το Στέλιο Μαυρομμάτη στις 21 Σεπτεμβρίου 1956. Ο Χοιροπούλης, επειδή ήταν ανήλικος, καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση.

Στέλιος Μαυρομμάτης

Γεννήθηκε στο χωριό Λάρνακας της Λαπήθου, της επαρχίας Κερύνειας, στις 15 Νοεμβρίου 1932. Γιός της οικογένειας του Χριστόφορου και της Ελένης Μαυρομμάτη. Είχε ακόμη 3 αδέρφια.Την Μαρία, την Ειρήνη και τον Κώστα.

Ο Στέλιος Μαυρομμάτης τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο χωριό του και την Εμπορική Σχολή Σαμουήλ στη Λευκωσία. Εργάστηκε για δυο χρόνια στον αγγλικό στρατό στο Σουέζ και στη συνέχεια εργαζόταν στο αγγλικό αεροδρόμιο Λευκωσίας ως γραφέας μέχρι τη σύλληψή του. Ήταν μέλος της επιτροπής των σωματείων ΣΕΚ και ΘΟΙ στο χωριό του, στην ίδρυση των οποίων πρωτοστάτησε ο πατέρας του.

Με την έναρξη του αγώνα εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος σε επιχείρηση δολιοφθοράς εναντίον αεροπλάνων των Άγγλων. Συνέβαλε επίσης ουσιαστικά στη συλλογή των κυνηγετικών όπλων από ιδιώτες στην περιοχή Λευκωσίας. Έδρασε ιδιαίτερα στην περιοχή των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου, την οποία οι Άγγλοι είχαν ονομάσει «μίλι του θανάτου». Μεταξύ των συνεργατών του ήταν και ο ξάδελφός του Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Στενοί συνεργάτες του στη μεταφορά και απόκρυψη οπλισμού, καθώς και στη φιλοξενία και φυγάδευση καταζητουμένων προσώπων ήταν και οι γονείς και τα αδέλφια του.

Σε μια ανεπιτυχή επίθεση του ιδίου και των δυο συναγωνιστών του εναντίον του Βρετανού σμηνία Νόρμαλ Άλφρεντ και του αεροπόρου Λώρενς Ληθ της βρετανικής βασιλικής αεροπορίας στην οδό Αγίου Παύλου στον Άγιο Δομέτιο Λευκωσίας, ο Στέλιος Μαυρομμάτης ανακόπηκε κατά την αποχώρηση από Άγγλο κάτοικο της περιοχής και συνελήφθη από τους δυο Άγγλους αεροπόρους. Καταδικάστηκε σε θάνατο και απαγχονίστηκε μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα. Αξιοζήλευτο είναι το θάρρος με το οποίο αντιμετώπισε την εκτέλεσή του και το οποίο ο ίδιος περιγράφει στις δυο τελευταίες του επιστολές.

Σε έρευνες που έκαμαν Άγγλοι στρατιώτες στο πατρικό του σπίτι, μετά την εκτέλεσή του, εκπυρσοκρότησε το όπλο ενός στρατιώτη πληγώνοντας την αδελφή του Μαρία στη σπονδυλική στήλη και καθηλώνοντάς την από τα 27 της χρόνια σε αναπηρική καρέκλα





foititika mobile_news
- Banner Web ( στα Ελληνικά ) : Πατήστε εδώ

- Υπηρεσία Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας: Πατήστε εδώ

- Πρόγραμμα Διακίνησης Λεωφορείων: Πατήστε εδώ

 
Πρόγραμμα Εξετάσεων Εαρινού Εξαμήνου 2015-16: Πατήστε εδώ
18 Σεπτεμβρίου, 2016

afe_autonomia

Οι φοιτητές διαχρονικά αποτελούσαν ένα από τα πιο ενεργά τμήματα της νεολαίας και της κοινωνίας ευρύτερα. Οι ανησυχίες, τα όνειρα και οι απόψεις τους όχι μόνο για τα ακαδημαϊκά θέματα που τους απασχολούν αλλά και για κοινωνικά φαινόμενα, την πολιτική κατάσταση και το μέλλον της πατρίδας τους αποτελούσαν τροφή σκέψης και πηγή αγώνων βελτίωσης και λύσης αυτών των προβλημάτων και συνάμα μοχλό πίεσης στα εκάστοτε κέντρα λήψης αποφάσεων. Όπως η ακαδημαϊκή έρευνα έτσι και το φοιτητικό κίνημα στο σύνολό του πρέπει να αγωνίζεται με γνώμονα το καλύτερο και το βέλτιστο και όχι την παραμονή της νεολαίας σε στεγανά που ταλανίζουν τον τόπο ή απλά μια ανούσια αλλαγή για χάριν της μόδας. Με αυτές τις σκέψεις παρατηρώντας την Κυπριακή και Ελλαδική πραγματικότητα στα πανεπιστήμιά μας η εικόνα δεν είναι και τόσο ευχάριστη.

Η Πολιτική Επιστήμη ορίζει την Αυτονομία ως την ελεύθερη άσκηση πολιτικής. Η συντριπτική πλειοψηφία όμως των φοιτητικών παρατάξεων αποτελούν φοιτητικά παραρτήματα των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Οι κομματικές παρατάξεις στο πανεπιστήμιο ανταλλάσουν μεταξύ τους το ρόλο του αντιπολιτευόμενου και του συνήγορου της κυβέρνησης αναλόγως με το αποτέλεσμα των βουλευτικών και προεδρικών εκλογών. Υιοθετούν άκριτα τις απόψεις των κομμάτων τους όπως έρχονται εκ των άνωθεν σε όλα τα σημαντικά θέματα, τη φρασεολογία των ανώτερων στελεχών τους ενώ φέρνουν μέσα στο πανεπιστήμιο τις κομματικές τους διαφορές. Το αίσθημα του «επαναστάτη» ξυπνά μέσα τους όποτε χάσει το κόμμα τους ποσοστά διαμορφώνοντας το ίδιο έργο κοροϊδίας και εμπαιγμού προς το φοιτητή που διαδραματίζεται εδώ και χρόνια.

Όσο αφορά την Κύπρο λόγω του ότι τα μεγάλα κόμματα συμβαδίζουν στο Εθνικό θέμα που αποτελεί μείζωνος σημασίας πρόβλημα υποστηρίζοντας λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ενώ σε πολλά σκάνδαλα ήταν εμπλεκόμενα αρκετά στελέχη τους, προσπαθούν να δελεάσουν τον φοιτητή με φτηνές πρακτικές όπως σημειώσεις (που τις πλείστες φορές είναι ελλιπής), δωρεάν ποτά σε συναυλίες, μηνύματα κλπ. Ακόμα και τα ίδια τα στελέχη των παρατάξεων έχουν ιδεολογικές ελλείψεις ενώ αρκετές φορές θεωρούν ανούσιο τον αγώνα των φοιτητών για άλλα θέματα εκτός από την καλοπέραση και το βόλεμμα. Ο φοιτητής σαφώς και θα διασκεδάσει αλλά δεν είναι αυτό το πρώτο και σημαντικότερο μέλημά του. Ευτυχώς είχαν άλλη άποψη οι Κύπριοι φοιτητές στον αγώνα της ΕΟΚΑ, οι φοιτητές του Πολυτεχνείου, οι Κύπριοι φοιτητές στην Αθήνα το 1974…

Η κομματικοποίηση του φοιτητικού κινήματος το κρατά στάσιμο, το καθιστά υποχείριο ενός κατεστημένου που υποβαθμίζει καθημερινά την πολιτική ζωή στη χώρα μας και ροκανίζει το αίσθημα του αγνού πατριωτισμού και της ανιδιοτελούς προσφοράς προς την πατρίδα αντικαθιστώντας το με την ψηφοθηρία και την τυφλή πίστη στις επιλογές του κόμματος. Οι φοιτητές οφείλουν να αγωνιστούν χωρίς να είναι υπόλογοι σε κομματικά στελέχη και χωρίς να περιμένουν βοήθεια από τρίτους. Η Αυτονόμηση του φοιτητικού κινήματος αποτελεί επιτακτική ανάγκη όχι μόνο για να σταματήσουν να εξυπηρετούνται μικροκομματικά συμφέροντα μέσα στο πανεπιστήμιο αλλά προπαντός για να γίνει το πανεπιστήμιο φορέας ιδεών και αφετηρία αγώνων για μια Ελεύθερη πατρίδα και μια καλύτερη κοινωνία.

Χρίστος Λοϊζου, ΚΠΕ-ΠΟΛ 1ο

 

 





13 Σεπτεμβρίου, 2016

Γραφείο Τύπου ΑΦΕ

Διαβάστε εδώ το νέο τεύχος της εφημερίδας της Α.Φ ΕΠΑΛξης

%ce%bf%ce%b4%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%b1%cf%83-16-17-pdf





26 Αυγούστου, 2016

Screen-shot-2010-09-29-at-11.36.58-PM (1)

Η σημερινή συνεδρία της ΦΕΠΑΝ αναφορικά με το ζήτημα της δημιουργίας του Ταμείου Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης «Νεόφυτος Χανδριώτης» έληξε αισίως αφού εν τέλει η ΦΕΠΑΝ εξέδωσε σχετική απόφαση η οποία προβλέπει την επανεξέταση του υποχρεωτικού χαρακτήρα όπως αυτός προτάθηκε στο εν λόγω σχέδιο,η οποία θα γίνει στην πρώτη συνεδρία της διαχειριστικής επιτροπής του ταμείου. Η ΦΕΠΑΝ επίσης προς διευκόλυνση των φοιτητών αποφάσισε και πέτυχε την καθυστέρηση των εγγραφών τη Δευτέρα κατά ενάμιση ώρα προκειμένου να δοθεί περισσότερος χρόνος για τους φοιτητές που γράφονται εκείνη την μέρα για να καταβάλουν το ποσό! Καλούνται όσοι φοιτητές αντιμετωπίζουν πραγματικό πρόβλημα στην καταβολή του ποσού να επικοινωνήσουν μαζί μας προκειμένου να διευθετηθεί το ζήτημα.

Εντούτοις,με λύπη διαπιστώνουμε ότι η Προοδευτική αγνοώντας προκλητικά την απόφαση της ΦΕΠΑΝ και προκειμένου να αυξήσει τα εκλογικά της ποσοστά προβαίνει σε κινήσεις εντυπωσιασμού παίζοντας με τη νοημοσύνη του φοιτητή και τον καλεί σε άσκοπες ενέργειες αυτή τη στιγμή που πιθανότατα να θέσουν σε κίνδυνο την εγγραφή του! Συγκεκριμένα,η Προοδευτική προχώρησε μονομερώς μετά τη λήξη της συνεδρίας σε μία διαδικασία συλλογής υπογραφών από τους φοιτητές η οποία αποσκοπεί στην εκδήλωση διαμαρτυρίας σε σχέση με την απόφαση που έχει εκδοθεί από τη ΦΕΠΑΝ και εν συνεπεία με τον υποχρεωτικό χαρακτήρα της πρότασης. Η ενέργεια αυτή έχει στόχο να εξυπηρετήσει μικροπολιτικές σκοπιμότητες και δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από μία κίνηση εντυπωσιασμού χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα,ενώ συγχρόνως δεν εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον του φοιτητή.

Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε για ακόμα μια φορά τη θέση μας ότι δεν συμφωνούμε με το σχέδιο στην ολότητά του,αλλά αναγνωρίζουμε την ανάγκη να εφαρμοστεί άμεσα και χωρίς χρονοτριβές.Ωστόσο,θέλουμε να διατρανώσουμε τη βούλησή μας ότι θα προχωρήσουμε περαιτέρω με δικές μας εισηγήσεις σε επιμέρους τροποποιήσεις του σχεδίου,ούτως ώστε να καταστεί όσο πιο επωφελές γίνεται για τους φοιτητές.





25 Αυγούστου, 2016

Αγαπητοί συμφοιτητές νιώθουμε την ανάγκη να επικοινωνήσουμε μαζί σας σχετικά με την επιστολή που αποστείλαμε χθες στον Πρύτανη του Παν. Κύπρου κ. Κωνσταντίνο Χριστοφίδη. Στην επιστολή μας τονίσαμε τις διάφορες ελλείψεις που υπάρχουν στο υπάρχον καταστατικό του Ταμείου Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης «Νεόφυτος Χανδριώτης»  καθώς και τους κινδύνους που υπάρχουν για κάποιους φοιτητές μας που λόγω έλλειψης χρημάτων κινδυνεύουν να χάσουν το εξάμηνό τους! Ζητήσαμε από τον πρύτανη να γίνουν, έστω και την τελευταία στιγμή, οι απαραίτητες αλλαγές ούτως ώστε κανένας φοιτητής να μην αντιμετωπίσει πρόβλημα με την εγγραφή του.

Με λύπη διαπιστώσαμε ότι ο κ. Πρύτανης ήταν πρόθυμος μόνο για συζήτηση αφού σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί του δεν έδειξε καμία διάθεση να κατανοήσει τους προβληματισμούς των φοιτητών. Ο μόνος στόχος που επιτεύχθηκε ήταν οι φοιτητές που λαμβάνουν επίδομα από την μέριμνα να μην καταβάλλουν το ποσό! Παρόλα αυτά ο κ. Πρύτανης δεν έδειξε διάθεση να αντιληφθεί την δυσκολία των καιρών και εκμεταλλευόμενος ότι μας πιέζει ο χρόνος (Δευτέρα έχουμε εγγραφές) μας ζήτησε να αγκαλιάσουμε το ταμείο και να στηρίξουμε την προσπάθεια αυτή. Κατά την διάρκεια της συζήτησης μας ο Πρύτανης όχι απλά δεν αντιλαμβανόταν την κατάσταση αλλά παρουσιάστηκε πολλές φορές ερειστικός και προκλητικός με σχόλια που δεν αρμόζουν επί της παρούσης να αναφερθούν. Επίσης δεν έδειξε καμία διάθεση για τροποποίηση του καταστατικού του Ταμείου για τους φοιτητές που έχουν ήδη ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

Μετά και από αυτές τις εξελίξεις ο κ. Πρύτανης δεν μας αφήνει άλλα περιθώρια παρά την εντονότερη κινητοποίηση μας επί του θέματος. Καλούμε τους φοιτητές να επιδείξουν την απαραίτητη ψυχραιμία και αντιλαμβανόμενοι την κρισιμότητα της κατάστασης να προσπαθήσουν να καταβάλουν το ποσό ούτως ώστε να μην χάσουν το εξάμηνο τους. Δυστυχώς ο Πρύτανης παίζοντας με τον χρόνο πέτυχε τον σκοπό του και αναγκάζει προς το παρόν εμάς τους φοιτητές να καταβάλουμε το ποσό. Εμείς ως Ανεξάρτητη Φοιτητική ΈΠΑΛξη επιφυλασσόμαστε για ακόμα πιο έντονο αγώνα προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι μας και το πανεπιστήμιο να αποκτήσει ένα Ταμείο λειτουργικό και αντάξιο του ονόματος του.

Υ.Γ: Όσοι φοιτητές αντιμετωπίζουν πραγματικές δυσκολίες στην εξόφληση του ποσού μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας στο τηλέφωνο 99545494

Δελτίο τύπου

25 Αυγούστου 2016

Ανεξάρτητη Φοιτητική ΈΠΑΛξη







afe_linkphoto

oxistinomospondia_giati



efafep_linkphoto

efafep_linkphoto

Κοινωνική Δικτύωση




Κατηγορίες