27 Φεβρουάριος, 2017

25

mnaf2017

Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η, ΤΡΕΙΣ Μαρτίου 1957, στα βουνά του Μαχαιρά, τα βρετανικά στρατεύματα στην αγγλοκρατούμενη από το 1878 Κύπρο, μετά από 10ωρη ανεπιτυχή μάχη και ανταλλαγή πυρών με τον περικυκλωμένο και ταμπουρωμένο στο προδομένο Κρησφύγετό του Γρηγόρη Αυξεντίου, μπροστά στους φακούς των δημοσιογράφων που οι ίδιοι κουβάλησαν εκεί για ν’ απαθανατίσουν και να μεταδώσουν τον «θρίαμβο» της Αυτού Εξοχότητος του Κυβερνήτου στρατάρχου σερ Τζον Χάρντινγκ, μετέφεραν με ελικόπτερο και περιέλουσαν το Κρησφύγετο με βενζίνη κι έκαψαν ζωντανό τον «τρομοκράτη», μαχόμενο αντάρτη, 29χρονο υπαρχηγό της ΕΟΚΑ κι έφεδρο ανθυπολοχαγό του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος, αντί να τους παραδοθεί, αντέταξε το προγονικό Μολών Λαβέ και τα θανατηφόρα πυρά του όπλου του.

Ε Ξ Η Ν Τ Α ΕΦΤΑ ημέρες προτού θυσιαστεί ο Γρηγόρης Αυξεντίου -επικηρυγμένος απ’ τους Εγγλέζους με 5.000 λίρες και καταζητούμενος απ’ την 1η Απριλίου 1955, ημέρα έναρξης του ένοπλου αντιαποικιακού αγώνα- ήταν σε μια μυστική σύναξη 20 ανταρτών του στο σπίτι τού Παπάχριστοδουλου, στον Αγρό:

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ του 1956: «Οι αντάρτες της περιοχής Πιτσιλιάς, ύστερα από την πίεση των Άγγλων και τις πληροφορίες ότι θα άρχιζαν νέες μεγαλύτερες έρευνες εναντίον τους, έπρεπε να σκορπιστούν. Αλλά προτού χωριστούν, μέσα σ’ εκείνες τις συνθήκες, τις τόσο αβέβαιες για την τύχη και την ίδια τη ζωή τους, είπαν να συγκεντρωθούν για τελευταία φορά μαζί στο σπίτι του παπά. Χριστούγεννα και το γιορταστικό τραπέζι ήταν έτοιμο. Οι αντάρτες ολόγυρα είχαν την αγριάδα που δίνει ο κατατρεγμός κι η κακοπέραση. Ο Αυξεντίου τούς επέτρεψε να πιουν ένα ποτήρι κρασί. Σηκώνοντας το δικό του και στέκοντας όρθιος, μίλησε αργά και σταθερά:

– Τ Ω Ρ Α ΠΟΥ οι Άγγλοι τα έριξαν όλα εναντίον μας, δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει ο αγώνας και η μοίρα του καθενός. Όμως, είτε ζήσουμε είτε πεθάνουμε, ένα πρέπει να είναι μια μέρα το έπαθλο για νεκρούς και ζώντες. Να γίνει η Κύπρος ελληνική και να ζήσει ελεύθερη κι ευτυχισμένη. Ο αγώνας δεν είναι πάρε-δώσε. Κι όσοι επιζήσουν, ας μην αναμένουν, ή ακόμα, πιο χειρότερο, ας μην επιδιώξουν άλλες ανταμοιβές κι αξιώματα, γιατί οι υπηρεσίες προς την πατρίδα δεν εξαργυρώνονται. Και πάνω απ’ όλα δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η αγάπη κι η ομόνοια είναι καθήκον και χρέος προς την πατρίδα. Ο διχασμός υπήρξε πολλές φορές κατάρα της φυλής μας και η διχόνοια παραλίγο να καταστρέψει την επανάσταση του Εικοσιένα και να αφανίσει την Ελλάδα. Όταν ήμουν στο Γυμνάσιο αποβλήθηκα από την τάξη στο μάθημα της Ιστορίας, γιατί αυθαδίασα υποστηρίζοντας τον Κολοκοτρώνη και τον Δημήτρη Υψηλάντη στη συζήτηση για τον Μαυροκορδάτο και τους πολιτικούς. Αυτά είχα να σας πω και καλά Χριστούγεννα»

Τελέστηκε και φέτος στο ετήσιο μνημόσυνο του Σταυραετού του Μαχαιρά, του ασυναγώνιστου ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου! Ως Α.Φ.ΕΠΑΛξη κλίνουμε το γόνυ στον Άγιο της Φυλής μας και δίνουμε υπόσχεση οτι θα συνεχίσουμε τον αγώνα για μια Κύπρο ελεύθερη και ελληνική.

Πηγή





foititika mobile_news
- Banner Web ( στα Ελληνικά ) : Πατήστε εδώ

- Υπηρεσία Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας: Πατήστε εδώ

- Πρόγραμμα Διακίνησης Λεωφορείων: Πατήστε εδώ

 
27 Φεβρουάριος, 2017

  Η αυτοδιάθεση και τα ΟΧΙ στην υποδούλωση, από τη Χώρα των Βάσκων στην Κύπρο

Πίσω από τα νέφη της κατοχής και την ανικανότητα της ηγεσίας μας

kipros10

Ο Κυπριακός λαός όποτε χρειάστηκε να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης ήταν κατηγορηματικός. Δύο δημοψηφίσματα έλαβαν χώρα στην Κύπρο μέχρι σήμερα για το εθνικό μας θέμα. Επί Βρετανικής αποικιοκρατίας στις 15 Ιανουαρίου 1950, το 97% αξίωσε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (είχαν προηγηθεί και άλλα ενωτικά δημοψηφίσματα μικρότερης κλίμακας). Μετά την μεταβολή του εθνικού μας θέματος σε πρόβλημα Τουρκικής εισβολής και κατοχής, στις 24  Απριλίου 2004 το 76% του Κυπριακού Ελληνισμού ψήφισε ΟΧΙ σε συμφωνία στη βάση Διζωνική Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως τέθηκε τότε υπό τη μορφή του σχεδίου Αναν. Πόσο σεβαστές έγιναν όμως οι ετυμηγορίες του; Πώς η αξίωση λαού το 1950, παρόλο που στηρίχτηκε από όλες τις πολιτικές δυνάμεις της εποχής, περιθωριοποιήθηκε και σήμερα δέχεται τόση εμπάθεια από «ορισμένους κύκλους» που κάποτε ήταν υπέρμαχοι της ένωσης; Γιατί παρά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος το 2004 δεν αλλάξαμε στρατηγική και σήμερα γίνονται προσπάθειες αποδοχής ενός παρόμοιου σχεδίου;

Η απαξίωση της λαϊκής απαίτησης για την εθνική πορεία μιας χώρας (παρόλο που το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης προνοείται στο άρθρο 1 του καταστατικού χάρτη ΟΗΕ) παρατηρείται και σε άλλες περιπτώσεις όπου μετά το (φαινομενικά έστω) τέλος της τυρρανείας ή αποικιοκρατείας, δεν εφαρμόστηκε η λύση που ο λαός απαιτούσε. Με διάφορα μέσα γίνονται πρσοσπάθειες να διαβρωθεί η κοινή γνώμη  με σκοπό να αποπροσανατολιστεί από την αρχική της αξίωση και να γίνει πιο ευάλωτη στην επιβολή ενός στόχου ο οποίος αρχικά ήταν απορριπτέος. Ένας από τους λόγους που παρατηρείται το φαινόμενο αυτό, είναι όπως φαίνεται η επιδίωξη ιδιοτελών συμφερόντων από επιφανή άτομα και κύκλους στο εσωτερικό.

Στην περίπτωση του αυτονομιστικού κινήματος των Βάσκων, ο Ισπανός δικαστής Χοακίν Ναβάρο προσπαθώντας να εξηγήσει το φαινόμενο της εθελοντικής δουλείας γράφει στο βιβλίο του ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Η επίθεση του Ισπανικού κράτους στη Χώρα των Βάσκων, τα ακόλουθα: «Εδώ, στην Κελτιβηρία*, πολλοί που προσπάθησαν να πουν ΟΧΙ στην καταναγκαστική δουλεία της δικτατορίας κατέληξαν να πουν ΝΑΙ όταν, μετά το θάνατο του δικτάτορα, διέβλεψαν την πιθανή επικερδή συμμετοχή τους στην ολιγαρχική εξουσία που αντικατέστησε τη δικτατορία. Πολλοί από αυτούς που έλεγαν ότι το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών και εθνοτήτων του Ισπανικού κράτους είναι αναμφισβήτητη προϋπόθεση για τη δημοκρατία που διαφαινόταν στον ορίζοντα -κι ακόμα εκεί εξακολουθεί να βρίσκεται, στο μακρινό ορίζοντα κυκλωμένη από νέφη και σκεπασμένη από ανικανότητες- υιοθέτησαν γρήγορα, αμέσως μόλις τακτοποιήθηκαν στη βασιλευόμενη ολιγαρχία, το δόγμα της ενιαίας πατρίδας που είναι κοινή και αδιαίρετη.»

Πόσο μακρινό αλλά συνάμα κοντά μας! Το παραπάνω απόσπασμα μπορεί κάλλιστα να αναδείξει την κατάσταση στην Κύπρο μετά το τέλος του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και την εγκατάλειψη του προαιώνιου εθνικού πόθου, αρκεί μόνο να αντικαταστήσουμε την «δικτατορία» με την «αποικιοκρατία» και την «ολιγαρχία» με την «αυτοκυβέρνηση», όπως εφαρμόστηκε με τις συνθήκες Ζυρίχης – Λονδίνου. Παρόλο που ο λαός 10 χρόνια πριν αξίωσε στο σύνολο του το διαχρονικό αίτημα για ένωση με την Ελλάδα, παρόλο που προηγήθηκε ο ένοπλος αγώνας κατά τον οποίο η Βρετανία δεν κατόρθωσε να εξαρθρώσει την ΕΟΚΑ, εντούτοις επιβλήθηκε στην Κύπρο, χωρίς να ερωτηθεί ο κόσμος, μια μορφή αυτοκυβέρνησης με νομιμοποίηση του ρόλου της Τουρκίας και παρουσία Βρετανικών βάσεων. Κάποιοι τότε, ακόμα και ορισμένοι που ένθερμα στήριξαν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα για ένωση, διέβλεψαν την επικερδή συμμετοχή τους στο νέο κράτος. Αδιαφορώντας για τους αγώνες και τις θυσίες του λαού, απεμπολήσαν την ένωση χρησιμοποιώντας τη μόνο σε επίπεδο ρητορικής για να εξασφαλίζουν την εύνοια των υποστηρικτών τους. Επωφελήθηκαν από τα αξιώματα που τους προσφέρθηκαν, αγνόησαν την εθνική ολοκλήρωση της Κύπρου ενώ αργότερα προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν τη διεκδίκηση της αυτοδιάθεσης – ένωσης.

Σήμερα, εν μέσω Τουρκικής κατοχής,  αρκεί απλά στο παραπάνω απόσπασμα η «δικτατορία» να αντικατασταθεί με την «κατοχή» και η «ολιγαρχία» με τη «Διζωνική». Να δούμε έτσι πως κάποιοι απέκτησαν προσωπικά συμφέροντα από την προώθηση μιας «λύσης» τύπου Αναν και προσπαθούν να μεταπείσουν τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που το 2004 τάχθηκε υπέρ του ΟΧΙ. Τα μεγάλα κόμματα άρχισαν ήδη επαφές με παράνομα κόμματα των κατεχομένων προετοιμάζοντας από τώρα συνεργασίες για τις θέσεις και τα αξιώματα μιας «Ομόσπονδης Κύπρου». Στις συνομιλίες, οι φιλοδοξίες «ηγετών της λύσης» οδηγούν την πλευρά μας σε συνεχιζόμενες υποχωρήσεις. Ακόμα, χρηματοδοτούμενες επιτροπές και οργανώσεις συστήνονται για προώθηση της οποιασδήποτε «λύσης» στα σχολεία και την κοινωνία. Οι πρόσφυγες πλέον ωθούνται να ξεπουλήσουν τις περιουσίες τους την ίδια ώρα που οργανισμοί επιβραβεύουν με υπέρογκα ποσά επιχειρηματικές συνεργασίες με επιχειρήσεις του ψευδοκράτους. Εισαγωγές φτηνών προϊόντων από τα κατεχόμενα, επισκέψεις στα καζίνο, τουρισμός στα ίδια τα χωριά μας και το θέατρο της ντροπής συνεχίζεται. Παράλληλα, ποντάροντας στην απελπισία του κόσμου εν μέσω οικονομικής κρίσης, καλλιεργούνται φήμες πως με την αποδοχή Ομοσπονδιακής «λύσης» θα υπάρξει οικονομική ευημερία και ανάπτυξη. Κάθε αντίθετη άποψη αντιμετωπίζεται σαν μαξιμαλισμός και λυσοφοβία. Όλα αυτά με απώτερο σκοπό τη θετική ανταπόκριση του κόσμου σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα για «λύση» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Απαιτούμε λοιπόν σεβασμό στην ετυμηγορία του λαού στο δημοψήφισμα του 2004. Η παρουσίαση ενός νέου σχεδίου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που να νομιμοποιεί τετελεσμένα της Τουρκικής κατοχής, συνοδευόμενο με ανυπόστατες απειλές για τελευταία ευκαιρία και διχοτόμηση σίγουρα δεν αποτελούν δίκαιη και βιώσιμη λύση. Δεν θέλουμε να είμαστε τουρίστες στα κατεχόμενα χωριά μας, θέλουμε να επιστρέψουμε στη γη των πατέρων μας που τόσο αγαπήσαμε παρόλο που δεν μας άφησαν να την ζήσουμε. Όσο για τον διαχρονικό πόθο του Κυπριακού Ελληνισμού όπως αξιώθηκε στο ενωτικό δημοψήφισμα από το 97%  των Κυπρίων, οφείλει να είναι ο απώτερος στρατηγικός μας στόχος αν επιθυμούμε η λύση του Κυπριακού να είναι πορεία ελευθερίας και όχι υποδούλωσης. Όπως γράφει και ο Ναβάρο στο παραπάνω απόσπασμα, «ακόμα εκεί εξακολουθεί να βρίσκεται, στο μακρινό ορίζοντα κυκλωμένη από νέφη και σκεπασμένη από ανικανότητες».

*Κελτιβηρία: η περιοχή της Ιβηρίας που κατοικούνταν από τους Κέλτικους λαούς.

Χρίστος Λοϊζου, ΚΠΕ – ΠΟΛ 1ο

                                                        





24 Φεβρουάριος, 2017

isaak solomou porissol

Ολοκληρώθηκε και η 3η για αυτό το εξάμηνο προβολή – συζήτηση από την Ανεξάρτητη Φοιτητική ΕΠΑΛΞΗ! Αυτή τη φορά θέμα ήταν η ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΙΣΑΑΚ – ΣΟΛΩΜΟΥ 2016 ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΕΣ ΒΕΡΟΛΙΝΟ – ΛΕΥΚΩΣΙΑ!





31 Ιανουάριος, 2017

ιμιαν17

Τελέσθηκε την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017, στον Ιερό Ναό Παναγίας της Φανερωμένης στη Λευκωσία, με πρωτοβουλία της Α.Φ ΕΠΑΛΞΗΣ και της ΑΚΜ ΕΦΕΝ το ετήσιο μνημόσυνο των πεσόντων στα Ίμια, Αξιωματικών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

+ Αντιναύαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης
+ Αντιναύαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος
+ Πλοίαρχος Έκτορας Γιαλοψός
Αθάνατοι!

ΙΜΙΑ-ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗΣ-ΒΛΑΧΑΚΟΣ-Γ16265473_397602063927343_1522292225132057972_n15966104_397602173927332_373065851696522025_n16387158_397601807260702_1228905911629905761_nΙΜΙΑ 2017 Σ





15 Ιανουάριος, 2017

163404_1797586856635_1148642173_32132948_1691182_n
«Εμπρός Κύπριοι! Όλοι εις τας επάλξεις διά την μάχην του Δημοψηφίσματος διά την εθνικήν αποκατάστασίν μας. Δια την ένωσιν με την αθάνατον Μητέρα Ελλάδα. Ο δίκαιος Θεός, οστίς εδημιουργησε τον άνθρωπον διά να ζη ελεύθερος, είναι βοηθός και παραστάτης του αγώνος μας.
Ζήτω η Ένωσις»
15 Ιανουαρίου 1950 η Εκκλησία της Κύπρου διοργανώνει του περίφημο Ενωτικό Δημοψήφισμα και καλεί τον Λαό της Κύπρου να υπογράψει για την Ένωση της Κύπρου με την Μητροπολιτική Ελλάδα.
Ο πόθος των Ελλήνων της Κύπρου για την Ένωση ξεκινά από πολύ πιο παλιά και εκδηλώνεται μαζικά για πρώτη φορά από τα Οκτωβριανά του 1931 όταν έγινε εκείνη η περίφημη λαική εξέγερση ενάντια στην αποικιακή κυβέρνηση της Αγγλίας. Οι Κύπριοι δεν τα έβαλαν κάτω και στις 15 του Ιανουαρίου το 1950 υπογράφουν και επίσημα, πλέον, την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Έτσι, οι Κύπριοι δείχνουν τις προθέσεις τους οι οποίες δεν ήταν άλλες από τον διαρκή αγώνα για την επίτευξη του πόθου τους: την Ένωση με την Μάνα τους, την Μητέρα των πολιτισμών, την Ελλάδα.

Πολλές φορές βλέπουμε σε φωτογραφίες ηρωικά συνθήματα στους τοίχους και σε πανό “Την Ελλάδαν θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες”, “Ελλάς Κύπρος Ένωσις”, “Ζήτω η ΕΟΚΑ”, “Ένωσις ή Θάνατος” δείχνοντας ότι ο στόχος των Κυπρίων ήτο η Ένωση και μόνο.

Ένα ντοκουμέντο το οποίο είναι σημαντικό να θυμόμαστε τόσο εμείς αλλά πιο πολύ τα ανθενωτικά σημερινά φερέφωνα τα οποία καθυβρίζουν τον Ιερό πόθο των Κυπρίων αναφέρουμε πιο κάτω: «Οι υγιείς σοσιαλιστικές μας αρχές δεν μας εμποδίζουν αλλά περισσότερο μας επιβάλλουν στο να επιμένουμε στην ύπαρξη ενός και μόνο Εθνικού Προγράμματος για όλες τις οργανώσεις και παρατάξεις στον αγώνα για Εθνική Αποκατάσταση». Έτσι αντιμετώπιζε το Κυπριακό τότε η Κ.Ε του ΑΚΕΛ που υπήρξαν φανατικοί υποστηρικτές του δημοψηφίσματος και της ΕΝΩΣΗΣ!

aekl enosis5

Δίνουμε πίστη στους αγώνες των προγόνων μας για το ιερό Ιδεώδες και αναζωπυρώνουμε την φλόγα της Ένωσης στης καρδιές μας. Μακριά από ξένα συμφέροντα και με ορθό πολιτικό λόγο ορθώνουμε το λάβαρο του αγώνα για Απελευθέρωση – Αυτοδιάθεση – Ένωση. Γιατί μόνο έτσι η Κύπρος θα μπορεί να είναι κατοχυρωμένη και ασφαλισμένη από ξένη παρέμβαση και θα είναι ενωμένη με την υπόλοιπη Ελλάδα όπως την θέλει η Ελληνική της Ιστορία να είναι. Σε μια ξεχασμένη επέτειο αλλά την σημαντικότερη στα χρονικά της κυπριακής ιστορίας θυμόνται οι παλιοί και μαθαίνουν οι νεότεροι τον πραγματικό πόθο και αγώνα του Λαού της Κύπρου.

Και τι θα γίνει τώρα,
θα σχίσουμε τα παλιά μας τετράδια
που ‘ταν γεμάτα χρωματιστή «Ένωση»,
θα σχίσουμε τα παλιά μας σχολικά τετράδια
που ‘ ταν γεμάτα «Ένωση» διακοσμημένη με γιασεμιά και
λεμονανθούς και μαργαρίτες,
θα σχίσουμε τα παλιά αναγνωστικά των παιδιών μας
με τις ελληνικές σημαίες,
θα πετάξουμε τ’ αγαπημένο αναμνηστικό σκουφί του Γυμνασίου
με την «Ένωση» στο γείσο,
θα πετάξουμε το χάρακά τους
και την τσάντα και τη μπάλα και το ποδήλατο
που ‘γραφαν «Ένωση»;
Αλήθεια, πέστε μου, τι θα γίνει τώρα;

Κώστας Μόντης







afe_linkphoto

oxistinomospondia_giati



efafep_linkphoto

efafep_linkphoto

Κοινωνική Δικτύωση




Κατηγορίες