24/4/2004 – 24/4/2018 ΟΧΙ ΣΕ ΝΕΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ

ΟΧΙ ΣΕ ΝΕΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ

14 χρόνια μετά το βροντερό ΟΧΙ του Κυπριακού Ελληνισμού στο βασισμένο στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία Σχέδιο ΑΝΑΝ, χρέος μας η μνήμη να παραμείνει άσβεστη και να σταθούμε ασπίδα κόντρα στα σχέδια όσων σκοπεύουν να επαναφέρουν και να μας παρουσιάσουν ένα νέο παραλλαγμένο σχέδιο Αναν θέλοντας να διαγράψουν το ξεκάθαρο μήνυμα που έστειλε ο λαός μας στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το κέντρο της πρωτεύουσας όπου κάποτε ήταν αναρτημένες επιγραφές με το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, όπου την περίοδο πριν το δημοψήφισμα ξεχείλιζε από κόσμο στις διαδηλώσεις εναντίον του αισχρού σχεδίου Αναν, δυστυχώς η εικόνα που το χαρακτηρίζει πλέον είναι το παραεμπόριο με τα κατεχόμενα που δίνει και παίρνει καθημερινά ενισχύοντας την Τουρκική κατοχή.
Ως φοιτητές της Α.Φ ΕΠΑΛΞΗΣ, θεωρούμε χρέος μας την ανάληψη πρωτοβουλιών ώστε να κρατείται η μνήμη άσβεστη και όποιος επισκέπται το κέντρο της πρωτεύουσας, λίγα μέτρα από το οδόφραγμα και την κατοχή, να του είναι ξεκάθαρο πως αυτός ο λαός μίλησε και ήταν ξεκάθαρος για τη ΛΕΥΤΕΡΙΑ του, αλλά διάφοροι ξένοι και εγχώριοι θέλουν να τον κάνουν να σωπάσει.

Ήταν 1η Απριλίου της ΕΟΚΑ η αρχή…

Δυναμικό παρόν έδωσε η Ανεξάρτητη Φοιτητική ΕΠΑΛΞΗ μαζί με τις υπόλοιπες φοιτητικές παρατάξεις του ΕΦΑΕΦΠ και την Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών ΕΦΕΝ, στις επετειακές εκδηλώσεις για την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1955-59. Το πρωί της 1ης Απριλίου τελέστηκε τρισάγιο στα φυλακισμένα μνήματα, το απόγευμα διοργανώθηκε από τις φοιτητικές παρατάξεις του ΕΦΑΕΦΠ και τους μαθητές της ΕΦΕΝ πορεία από τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας που κατέληξε στο στάδιο Ελευθερία όπου και ακολούθησε η καθιερωμένη επετειακή εκδήλωση.

Το έπος που έγραψαν τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ κατά τη διάρκεια του ανυπέρβλητου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1955-59, συνεχίζει μέχρι σήμερα να εμπνέει τη νεολαία του Κυπριακού Ελληνισμού και να την οπλίζει με θάρρος και θέληση να συνεχίσει τον αγώνα για απελευέρωση της κατεχόμενης πατρίδας μας.

25η Μαρτίου 1821 – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ

«Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα.»
Απόσπασμα από την ομιλία του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

Ως Α.Φ ΕΠΑΛΞΗ δηλώνουμε πως ο καλύτερος εορτασμός για την επέτειο της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης είναι η συνέχιση του αγώνα από κάθε μετερίζι για την εθνική μας απελευθέρωση. Το ΄21 έφτασε στην Κύπρο το ΄55, η πατρίδα μας όμως είναι ακόμα κατεχόμενη. Ο αγώνας των ρακένδυτων Ελλήνων του ΄21 ας γίνει φάρος που θα μας φωτίσει το δρόμο της λευτεριάς και της αξιοπρέπειας.

Μνημόσυνο πεόσντων αξιωματικών στα ΙΜΙΑ – Λευκωσία 2018

Τελέστηκε την Κυριακή 28 Ιανουαρίου στη Λευκωσία, με πρωτοβουλία της Ανεξάρτητης Φοιτητικής ΕΠΑΛΞΗΣ και της Αυτόνομης Κίνησης Μαθητών ΕΦΕΝ το ετήσιο μνημόσυνο των αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού που έπεσαν εν ώρα καθήκοντος στα Ίμια την 31η Ιανουαρίου 1996.
Φοιτητές, μαθητές, πολίτες και οργανωμένα σύνολα τίμησαν την αθάνατη μνήμη των ηρώων μας.
Όσοι τίμησαν τη σημαία και τη στολή τους μέχρι το τέλος, αποτελούν το πλέον λαμπρό παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για τη σημερινή νεολαία.

Η Μάχη στα Σπήλια 11/12/1955 – Ο Αυξεντίου σώζει τον αγώνα και ρεζιλεύει τους Βρετανούς

Το φθινόπωρο του 1955 ήταν ιδιαίτερα θερμό για την Κύπρο. Η ΕΟΚΑ είχε κλιμακώσει τις επιχειρήσεις της, προκαλώντας αναστάτωση τόσο στη βρετανική διοίκηση του νησιού όσο και στην κυβέρνηση του Λονδίνου.

Στις 11 Δεκεμβρίου, ο αρχηγός της οργάνωσης Γεώργιος Γρίβας – Διγενής, μαζί με το πρωτοπαλίκαρο του τον Γρηγόρη Αυξεντίου και 12 ακόμη μαχητές βρίσκονταν σε κρησφύγετο κοντά στο χωριό Σπήλια, ανατολικά της Κακοπετριάς.

Ξαφνικά στο χωριό έφτασαν φορτηγά γεμάτα Βρετανούς στρατιώτες. Ο Αυξεντίου διατάχθηκε από τον Γρίβα να προβεί σε αναγνώριση. Όταν επέστρεψε, μετά από μισή ώρα, ανέφερε ότι εχθρική δύναμη από 200-250 άνδρες κινείτο από τα Σπήλια προς το κρησφύγετο τους. Μαχητές της ΕΟΚΑ, μαζί με τον αρχηγό τους Γεώργιο Γρίβα η κορυφογραμμή βόρεια του χωριού, όπου βρίσκονταν οι άνδρες της ΕΟΚΑ, είχε καλυφθεί από πυκνή ομίχλη.

Ο Αυξεντίου, με λίγους άνδρες, προωθήθηκε σε ρόλο επιτήρησης. Η διαταγή του Γρίβα ήταν να βάλλει κατά του εχθρού μόλις αυτός πλησιάσει, ώστε να ειδοποιηθούν οι υπόλοιποι, οι οποίοι είχαν καταλάβει επίκαιρες θέσεις στην κορυφογραμμή. Στις 15.00 ο Αυξεντίου άνοιξε πυρ όταν οι Βρετανοί τον πλησίασαν στα 20 περίπου μέτρα. Στη συνέχεια εκτόξευσε δύο χειροβομβίδες και επιχείρησε απαγκίστρωση. Οι Βρετανοί, όμως, γεγονός το οποίο αγνοούσαν οι άνδρες της ΕΟΚΑ, είχαν χωριστεί σε δύο τμήματα. Εκτελώντας κυκλωτική κίνηση, προωθήθηκαν και από βορρά προς την κατεύθυνση των Σπηλιών.

Ωστόσο, ο Αυξεντίου συμπτύχθηκε ταχύτατα προς τους υπόλοιπους και όλοι μαζί κατευθύνθηκαν προς την περιοχή της Κακοπετριάς. Ανυποψίαστα τα δύο βρετανικά αποσπάσματα δεν αντιλήφθηκαν ότι το «θήραμα» είχε ξεφύγει. Οι Βρετανοί αλληλοπυροβολήθηκαν! Ερχόμενα από αντίθετη κατεύθυνση και με εξαιρετικά μειωμένη ορατότητα λόγω της ομίχλης, άνοιξαν πυρ το ένα εναντίον του άλλου. Όταν κατάλαβαν το λάθος τους ήταν πλέον αργά. Δεκαπέντε Βρετανοί στρατιώτες κείτονταν νεκροί από πυρά των συμπατριωτών τους. Οι τραυματίες ανέρχονταν σε 37.

Ένα απόρρητο έγγραφο από τη βρετανική διοίκηση της Κύπρου αποδίδει με τον πλέον εύγλωττο τρόπο το φιάσκο: «Ήταν η πρώτη φορά που τα στρατεύματά μας ήλθαν σε απ’ ευθείας επαφή με τους τρομοκράτες. Χωρισμένα σε δύο φάλαγγες, βάδιζαν με σχέδιο να σχηματίσουν κλοιό. Ενώ όλα έδειχναν ότι ο κλοιός γύρω από τους τρομοκράτες στένευε θανάσιμα, η επιχείρηση εξελίχθηκε ξαφνικά και απροσδόκητα σε αιματηρή τραγωδία. Οι μονάδες μας, ερχόμενες από διαφορετικές κατευθύνσεις, παραπλανήθηκαν από πυρά των τρομοκρατών, που παρενεβλήθησαν στην μέση τους. Μέσα στην ομίχλη που επικρατούσε, συγκρούστηκαν μεταξύ τους… Χάσαμε την ευκαιρία μίας ολοκληρωτικής νίκης, που θα σήμαινε το τέλος της τρομοκρατίας».

Ο ίδιος ο Γρηγόρης Αυξεντίου, σε επιστολή του, περιέγραψε τη μάχη: «Το δικό μου το βιολί (το όπλο μου) δεν πρόκειται ποτέ να πέσει στα χέρια των Κότσιηδων (Άγγλων), εφ’ όσον είμαι ζωντανός. Τώρα που σου γράφω, το έχω στα γόνατά μου και είμαι περήφανος γι’ αυτό, γιατί έπαιξα κάτι όμορφους σκοπούς. Τους έστησα ένα σπουδαίο παιχνίδι, που θα το θυμούνται όσο υπάρχει βρετανικός στρατός. Έβαλα δύο τάγματα και αλληλοσυγκρούστηκαν και γέμισαν την χαράδρα πτώματα και εγώ έφυγα μέσα από τα μάτια τους, κατρακυλιστός, με τον τρόπο που ξέρεις. Δεν πρόφτασα όμως να καλοκάτσω, όπου πάω με κυνηγάει η προδοσία. Και τώρα τρέχω, διαρκώς κυνηγημένος από την προδοσία».

Ωστόσο, παρά τη βρετανική «εμφύλια» σύγκρουση, ο κίνδυνος δεν είχε περάσει για τους Κύπριους μαχητές. Ο Γρίβας με τρεις συναγωνιστές του καταδιώχτηκε από βρετανική περίπολο η οποία διέθετε κυνηγετικά σκυλιά. Οι αντάρτες καλύφθηκαν στα πυκνά φυλλώματα με το χέρι στη σκανδάλη. Άποψη του χωριού Σπήλια.

Κάποια στιγμή Βρετανοί στρατιώτες βρέθηκαν ελάχιστα μέτρα από τον αρχηγό της ΕΟΚΑ, αλλά δεν τον αντιλήφθηκαν. Λίγο μετά τις 17.00 οι Βρετανοί εγκατέλειψαν την καταδίωξη λόγω του σκότους. Το τελευταίο ωστόσο από σύμμαχος έγινε εχθρός για τους αντάρτες, καθώς κινδύνευαν να τσακιστούν στους γκρεμούς. Περπάτησαν προσεκτικά, σχεδόν όλη τη νύχτα, πιασμένοι χέρι χέρι.

Λίγο πριν από το χάραμα, ο Διγενής και οι τρεις αντάρτες του έφθασαν στο χωριό Κακοπετριά. Εκεί στάθμευαν 150 Βρετανοί στρατιώτες οι οποίοι δεν αντιλήφθηκαν την παρουσία τους. Η προδοσία και η τιμωρία Στις 15 Δεκεμβρίου ο αρχηγός της ΕΟΚΑ και τέσσερις αντάρτες κρύβονταν σε μια οικία της Κακοπετριάς, σε οικογένεια της απόλυτης εμπιστοσύνης τους.

Αργά το βράδυ έφθασε στο σπίτι ο γιος της οικογένειας, ο οποίος εργαζόταν σε βρετανική στρατιωτική βάση, αλλά επιπλέον ήταν πληροφοριοδότης των Βρετανών. Ο Διγενής και οι άνδρες του αναχώρησαν τα μεσάνυχτα για το χωριό Γαλάτα. Τα χαράματα το χωριό γέμισε Βρετανούς οι οποίοι αναζητούσαν με μανία τους «τρομοκράτες». Ο αρχηγός της ΕΟΚΑ όμως και οι άνδρες του πρόλαβαν να κρυφτούν στα γειτονικά υψώματα. Ο νεαρός Κύπριος είχε προδώσει και θα πλήρωνε γι’ αυτό. Δολοφονήθηκε από εκτελεστή της ΕΟΚΑ στη Λεμεσό. Σύμφωνα με τον Γρίβα, οι γονείς του προδότη αρνήθηκαν να τον συγχωρέσουν και συναίνεσαν στην εκτέλεσή του. Η μάχη στα Σπήλια αποτέλεσε έναν θρίαμβο για την ΕΟΚΑ. Ωστόσο, η οργάνωση υπέστη μια σημαντική απώλεια. Συνελήφθη τραυματισμένος ο αρχηγός των αντάρτικων ομάδων Πιτσιλιάς, Ρένος Κυριακίδης.

Απέμενε το ερώτημα πώς οι Βρετανοί έφθασαν στο κρησφύγετο στα Σπήλια. Σύντομα απαντήθηκε. Τη θέση των ανταρτών είχε προδώσει ο δασοφύλακας Κώστας Ζαβρός. Η νέμεσις ήρθε με την εκτέλεσή του από μαχητές της οργάνωσης. Στην τσέπη του σακακιού του νεκρού βρέθηκαν τα «αργύρια» της προδοσίας, μια βρετανική επιταγή 400 λιρών, την οποία δεν είχε προλάβει να εξαργυρώσει.

Νίκος Γιαννόπουλος ιστορικός, πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr