36 χρόνια μετά την μαύρη εκείνη μέρα της βάρβαρης τούρκικης εισβολής ο ΕΦΑΕΦΠ για ακόμα μια χρονιά διοργάνωσε την καθιερωμένη συμβολική πορεία προς το οδόφραγμα κατοχής: Λήδρα πάλας.

Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία ελευθερίας και είχε κατάληξη στο οδόφραγμα «Λήδρα Πάλας» όπου εκεί υπήρχε εκδήλωση με συνδιοργανωτές προσφυγικά σωματεία και άλλες φοιτητικές παρατάξεις.

Κρατώντας πανό όπως «1974 Δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι» και με αντικατοχικά συνθήματα υπενθυμήσαμε σε όλους, πολιτικούς και κατοχικούς, ότι οι νέοι της Κύπρου αν και 36 χρόνια μετά δεν ξέχασαν και ούτε θα ξεχάσουν την εισβολή και τα βάσανα που υπέστει ο λαός μας από την τουρκική βαρβαρότητα.

Επίσης δείξαμε για ακόμη μια φορά ότι η διαφωνία για την βάση λύσης του κυπριακού είναι μεγάλη και στείλαμε μήνυμα ότι θα πρέπει οι κυβερνώντες και λοιποί πολιτικοί να σκέφτονται διπλά όταν αποφασίζουν πιο θα είναι το μέλλον αυτού του λαού. Στόχος και σκοπός της εκδήλωσης ήταν να περάσει μήνυμα ότι ο ΕΦΑΕΦΠ και ο αντιομοσπονδιακός χώρος ζητάει κατοχύρωση των δικαιωμάτων των νόμιμων κατοίκων του νησιού και την οριστική απαλλαγή της κατοχής της νήσου μας από τον τούρκικο κατοχικό στρατό.

Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους για την άψογη συμπεριφορά και την καλά οργανωμένη εκδήλωση και ανανεώνουμε την αντικατοχική μας διαδήλωση στις 8 Αυγούστου στο μνημόσυνο του Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού.

Εκ μέρους του Δ.Σ. του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π.
www.efaefp.net – efaefp1987@gmail.com

«Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε», έγραφε ο Διονύσιος Σολωμός. Έναν αιώνα μετά, τα λόγια του προφητικά και διαχρονικά. Ο δυστυχής λαός πιάστηκε γι’ άλλη μια φορά ευκολοπίστευτος και προδόθηκε.

Προδόθηκε από μια χούντα η οποία είχε κάνει μπαντιέρα τη σωτηρία του έθνους και από τους μεγάλους μας συμμάχους, των οποίων τα σχέδια η ηγεσία μας σήμερα προωθεί.

Η πράσινη γραμμή δεν χαράχτηκε το ’74. Τα σχέδια του Κίσσινγκερ ήταν πολύ πιο παλιά και δυστυχώς βάλαμε και ‘μεις το χέρι μας (εν αγνοία μας, ναι) για να πραγματοποιηθούν.

Το «divide et impera» των Ρωμαίων και του Μακιαβέλι εφαρμόστηκε έξοχα από τους Άγγλους και πέτυχαν αυτό που δεν κατάφεραν επί αιώνες να πετύχουν με τα όπλα… Να υποτάξουν τους Κυπρίους και να κάνουν την Κύπρο πραγματικά αγγλική αποικία.
Καταδικάζουμε κάθε μορφή διχόνοιας του λαού μας, ειδικά σήμερα που πρέπει οι προσπάθειες για μετατροπή του νησιού μας σ’ ένα αγγλο-αμερικανικό προτεκτοράτο να μας βρίσκουν όλους συσπειρωμένους και αποφασισμένους να τους καταστρέψουμε και πάλι τα σχέδια.

Το πραξικόπημα, που είχε ως συνέπεια την εισβολή, σχεδιασμένο και οργανωμένο από τον αμερικανικό δάκτυλο με τη βοήθεια της εξ Ελλάδος Χούντας, βρήκε τους Κυπρίους διχασμένους και έτσι πέτυχε.

Κύπριε, νέε, συμφοιτητή, τα όποια σχέδια των δυναστών του πλανήτη μας, δεν μπορούν να πετύχουν αν εμείς μείνουμε ενωμένοι. Οι μικροκομματικές διαφορές, είναι μηδαμινές μπροστά στο κοινό καλό, μπροστά στο καλό της πατρίδας μας. Μην αφήσεις να σε καθοδηγήσουν πάλι οι κάθε λογής εντολοδόχοι και μετά από κάποια χρόνια, η ιστορία να γράφει για τη νεά (ίσως ολοκληρωτική) τραγωδία της Κύπρου, συνέπεια του νέου διχασμού του λαού της!

Τέτοιες μέρες, δεν είναι μόνο για να θρηνούμε. Είναι για να καταλαβαίνουμε πώς εκμεταλλεύτηκαν κάποιοι τον λαό μας, να μαθαίνουμε, να πεισμώνουμε και να είμαστε πιο δυνατοί και έτοιμοι για το μέλλον!

Η Ρωμιοσύνη έν’ φυλή συνόκαιρη του κόσμου,
κανένας δεν εβρέθηκεν γαι να την-ι ’ξηλείψει,
κανένας, γιατί σκέπει την ’που τ’ άψη ο Θεός μου.
Η Ρωμιοσύνη έν’ να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει!

Σφάξε μας ούλους κι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάκιν,
κάμε τον κόσμον μακελλειόν και τους Ρωμιούς τραούλλια,
αμμά ξερε πως ίλαντρον όντας κοπεί καβάκιν
τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια.
Το ’νιν αντάν να τρώ’ την γην, τρώει την γην θαρκέται,
μα πάντα κείνον τρώεται και κείνον καταλυέται.

Η 9η Ιουλίου 1821 εν Λευκωσία Κύπρου – Μιχαηλίδης Βασίλης