ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ 29/10

Είναι μία από τις πιο μαύρες σελίδες της τραγωδίας του 1974. Η μάνα που περιμένει καρτερικά να ακούσει τί απέγινε το παιδί της τόσα χρόνια μετά τη βάρβαρη Τουρκική εισβολή.

Ως Α.Φ ΕΠΑΛξη δηλώνουμε την απαίτηση όπως η πολιτεία φροντίσει για την εξακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων αδελφών μας. Ο Θεός ας αναπαύσει τις ψυχές όσων αποδεδειγμένα έπεσαν μαχόμενοι ή δολοφονήθηκαν από τα βάρβαρα Τουρκικά στρατεύματα. Το δράμα των αγνοουμένων είναι μια υπενθύμιση για όλους μας, πως ο αγώνας για λευτεριά είναι χρέος και καθήκον.

Παιδί με μια φωτογραφία του Κυριάκου Χαραλαμπίδη

«Παιδί με μια φωτογραφία στο χέρι

με μια φωτογραφία στα μάτια του βαθιά

και κρατημένη ανάποδα με κοίταζε.

Ο κόσμος γύρω του πολύς·

κι αυτό είχε στα μάτια του μικρή φωτογραφία,

στους ώμους του μεγάλη και αντίστροφα– στα μάτια του μεγάλη,

στους ώμους πιο μικρή, στο χέρι του ακόμα πιο μικρή.

Ήταν ανάμεσα σε κόσμο με συνθήματα

και την κρατούσε ανάποδα· μου κακοφάνη.

Κοντά του πάω περνώντας

πινακίδες αγαπημένων

είτε αψίδες και φωνές

που ’χαν παγώσει και δεν σάλευε καμιά.

Έμοιαζε του πατέρα του η φωτογραφία.

Του τήνε γύρισα ίσια κι είδα

πάλι τον αγνοούμενο με το κεφάλι κάτω.

Όπως ο ρήγας, ο βαλές κι η ντάμα

ανάποδα ιδωμένοι βρίσκονται ίσια,

έτσι κι αυτός ο άντρας ιδωμένος ίσια

γυρίζει ανάποδα και σε κοιτάζει.»

«ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΑ» Εκδήλωση 19/10/2017

«ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΑ»
Εκδήλωση που διοργάνωσε η Ανεξάρτητη Φοιτητική ΕΠΑΛΞΗ Πανεπιστημίου Κύπρου στις 19/10/2017
Ομιλητής: Χάρης Αλεξάνδρου, Δρ. Ιστορίας                                                                Δείτε ολόκληρη την εκδήλωση ΕΔΩ

 

Οκτωβριανή εξέγερση των Κυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα 1931

«Εν ονόματι του Θεού και λαού κηρύττω την ένωσιν μετά της μητρός Ελλάδος και την ανυπακοήν και ανυποταξίαν εις τους ανόμους νόμους του ανηθίκου, φαύλου, και επονειδίστου καθεστώτος, όπερ καλείται Αγγλικόν καθεστώς.»
Νικόδημος Μυλωνάς.

Οι μαχητικές αντιστάσεις των Βαρωσιωτών.
Η εξέγερση των Οκτωβριανών του 1931 ήταν μια αυθόρμητη, επαναστατική, μαζική αντίσταση του λαού στην κοινωνική αδικία και την πολιτική τυραννία της βρετανικής αποικιοκρατίας. Απροετοίμαστη, ανοργάνωτη. Ήταν μια καθαρά λαϊκή υπόθεση. Μια παλληκαριά του ανώνυμου πλήθους. Η λεβεντιά μιας τρικυμισμένης λαοθάλασσας με δική της βούληση. Δική της συνείδηση. Δική της ανεπηρέαστη απόφαση επιλογής μορφών δράσης που εκδηλώθηκε Σάββατο βράδυ, 17 Οκτωβρίου 1931, με πρωτοστάτη το Μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημο Μυλωνά, επεκτάθηκε στη Λεμεσό και τη Λευκωσία και την 21η Οκτωβρίου με την πυρπόληση του κυβερνείου και ακολούθως στις άλλες πόλεις με προσφορά ζωής στους βωμούς της λευτεριάς. Ο απολογισμός της εξέγερσης ήταν 18 νεκροί και θάνατοι από βασανισμούς, ανυπολόγιστοι τραυματισμοί, 2.952 συλλήψεις, 2.679 καταδίκες. Το 1932 υπήρχαν ακόμη 870 εγκάθειρκτοι. Πρόστιμα 34.345 λιρών, φορολογία των εκκλησιαστικών περιουσιών, περιορισμοί, εκτοπισμοί όπως του Αρχιεπισκοπικού επιτηρητή Λεοντίου, εξορίες στην Αγγλία και την Ελλάδα (Βλπ. «Η Εξέγερση του Οκτώβρη 1931) και εκείθεν στη Σοβιετική Ένωση και την Παλαιστίνη, απαγόρευση κωδωνοκρουσιών, Ελληνικών σημαιών και εθνικών εκδηλώσεων, λογοκρισία εφημερίδων και επιστολών, παραγκωνισμός της Ελληνικής παιδείας, διαστρέβλωση της ιστορίας, συνέχιση της απόπειρας δημιουργίας Κυπριακής συνείδησης, ολόπλευρες καταπιέσεις από τον προσωρινό κυβερνήτη Henniken Heaton που αντικαθιστούσε τον Ρόναλντ Στορς και επιβολή της παλμεροκρατίας από το νέο κυβερνήτη Herbert Richmond Palmer από 21.12.1933-1939.

Τα Οκτωβριανά του 1931 δεν ήταν η πρώτη απολυτρωτική εξέγερση του Λαού. Οι εξεγέρσεις άρχισαν από τα χρόνια των Άγγλων του «σταυροφόρου» Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και των Ναϊτών και εν συνεχεία της φραγκοκρατίας (1191, 1359, 1427, 1546, 1565 – βλπ. Γιάννη Σπανού, «Κύπρος 800 Χρόνια Αντιστάσεων, Οι Κύπριοι Εθελοντές στους Εθνικούς Αγώνες, Οι Κύπριοι στην Επανάσταση του 1821», Ιωνικές Εκδόσεις, Λευκωσία 2008, σελ.13 κ.εξ.). Αλλεπάλληλες εξεγέρσεις και κατά την τουρκοκρατία (1578, 1600, 1608, 1764,1798,1821, 1833). Κατά την αγγλοκρατία επισημαίνονται 34 διεκδικήσεις ένωσης με την Ελλάδα με ενδεικτικές αναφορές στις εφημερίδες Νέον Κίτιον, Αλήθεια, Νέον Έθνος, Σάλπιγξ, Κυπριακή Επιθεώρηση, Κυπριακός Φύλαξ, Ένωσις, Ηχώ της Κύπρου, Κήρυξ, Αιών, Πατρίς, Ελευθερία, Λαϊκή κ.ά. ( Βλπ. προαναφερόμενο έργο).

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ των Οκτωβριανών: Ονούφριος Κληρίδης, Γεώργιος Δαλίτης, Κώστας Μίχαλος, Κυριάκος Ματθαίου, Ανδρόνικος Χρίστου, Ιωάννης Παπαϊωσήφ, Χαράλαμπος Φιλής, Παναγιώτης Δημητρίου, Ιωάννης Κωνσταντινίδης, Γεώργιος Μούσκος, Μαρία Ττόουλου Ζωδιάτη, Σάββας Χατζηλοϊζή Αρμένη, Ιωάννης Σαλούμης, κυριάκος Παπαδόπουλος, Σάββας Μασούρης, Μιχαήλ Ιωάννου Τριφούκης, Λοϊζος Λοϊζίδης. Από τα βασανιστήρια και τις κακουχίες πέθαναν κι άλλοι, όπως ο αμαξηλάτης Πομπός από το Βαρώσι που έχασε το ένα χέρι.

(Βλπ. Βίας Λειβαδάς- Γιάννης Σπανός- Πέτρος Παπαπολυβίου: «Η εξέγερση του Οκτώβρη 1931 ( τα Οκτωβριανά).

Αιτήσεις για: Δεύτερο Πτυχίο, Εσωτερικές και Εξωτερικές Μετεγγραφές

Αίτηση για Δεύτερο Πτυχίο ΕΔΩ

Αίτηση για Εσωτερική Μετεγγραφή ΕΔΩ

Αίτηση για Εξωτερική Μετεγγαφή ΕΔΩ

1η Οκτωβρίου 2017 – Μέρα προβληματισμού και οι αμετακίνητοι στόχοι μας

Η 1η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως η μέρα εορτασμού της Κυπριακής ανεξαρτησίας, όπως προέκυψε μετά από τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Οι συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου έγιναν αποδεκτές από την Ελλαδική και Κυπριακή ηγεσία καθώς και από την Βρετανική και Τουρκική μετά από προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, αφού το θέμα αυτοδιάθεσης του Κυπριακού λαού και Ένωσης με την Ελλάδα είχε τεθεί πλέον πιο δυναμικά από ποτέ με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ. Οι συμφωνίες τερμάτισαν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και έβαλαν την Κύπρο σε μια νέα φάση, την οποία όμως το σύνολο του Κυπριακού Ελληνισμού αποδέκτηκε ως μεταβατικό στάδιο προς τον τελικό στόχο, την Ένωση.

Η Τουρκική επεκτατική πολιτική όμως, σε συνδυασμό με τραγικά λάθη και μικροπολιτικές σκοπιμότητες της ηγεσίας της δικής μας πλευράς, οδήγησε την κατάσταση στην Κύπρο στο σημείο όπου η ανεξαρτησία του ΄60 εκλαμβάνεται σαν μεταβατικό στάδιο της ομοσπονδοποίησης της Κύπρου (με τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της Τουρκικής κατοχής και ό,τι άλλο συνεπάγεται) και εν τέλη τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου από την Τουρκία. Βέβαια, όπως διατυπώνει και η Τουρκική στρατηγική, πρώτη προϋπόθεση αποτελεί η εγκατάλειψη του αιτήματος της Ένωσης από τους Έλληνες της Κύπρου.

Και φτάνουμε στο σήμερα! Η εγκατάλειψη του αιτήματος της Ένωσης από την πλευρά μας, υλοποίησε εν μέρει το πρωτο στάδιο της Τουρκικής στρατηγικής στην Κύπρο, ενώ έθρεψε τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας. Στις σημερινές προσπάθειες λύσης του Κυπριακού, σαφώς και η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί απαραβίαστη γραμμή, αφού η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα νομικά μας όπλα. Ωστόσο για εμάς, λύση και δικαίωση για την Κύπρο θα έλθει μόνο μετά την εκπλήρωση του προαιώνιου εθνικού μας πόθου. Για εμάς ο στρατηγικός στόχος στο πλαίσιο της Απελευθέρωσης και της επίλυσης του Κυπριακού παραμένει η Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Το όραμα του Ευαγόρα, του Γρηγόρη, του Μάτση, του Πετράκη και τόσων άλλων ηρώων που πότισαν το δέντρο της λευτεριάς με το αίμα τους, είναι η πιο δίκαιη και αληθινή λύση του Κυπριακού.

Η εθνική μας αποκατάσταση λοιπόν, ακόμα και αν δεν το θέλει η Τουρκία, ακόμα και αν μικροπολιτικές σκοπιμότητες ορισμένων της «δικής μας πλευράς» θέλουν να την βαφτίζουν «ουτοπική», «ακραία» κλπ. οφείλει να παραμένει ο σταθερός μας στόχος!

Γραφείο Τύπου Ανεξάρτητης Φοιτητικής ΕΠΑΛΞΗΣ Πανεπιστημίου Κύπρου, 1/10/2017